Bloed is goed
Er zijn meer van zulke grafische aanpassingen. Zo is het spel er nog bloederiger op geworden. Het voorgaande deel was al heftig maar, met dank aan de nieuwe grafische engine, zijn er nu nog meer gore details te zien. Het afhakken van arm of been is doorgaans niet genoeg om de gemiddelde ninja tot staan te brengen. Gewonde tegenstanders kun je afmaken met een speciale finishing move, die bovendien meer essence oplevert.
Vanaf die eerste aanval is ook duidelijk dat het spel er niet makkelijker op geworden is. Het vorige deel was al pittig, dit nieuwe deel is nog moeilijker. Vooral het Path of the Warrior, de hoogste van de twee moelijkheidsgradaties, is niet mals. Maar ook het Path of the Acolyte, de makkelijke variant, is lastig en datzelfde eerste gevecht kan makkelijk tot je eerste doodervaring leiden. Gelukkig heeft het spel één hele belangrijke vernieuwing, je geneest vanzelf. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar in het vorige deel was dat niet het geval. De auto-heal van Ninja Gaiden 2 is echter iets anders dan je gewend bent. Na een gevecht zal de gezondheid van Ryu automatisch weer herstellen. Niet in zijn geheel echter, een klein deel van zijn gezondheid zal niet terugkeren. Na elk gevecht herstelt er dus steeds net iets minder van de gezondheid van Ryu en het is dus zaak niet al teveel klappen op te lopen.
Ryu kan zijn gezondheid weer in zijn geheel herstellen bij de pilaren die dienen om de voortgang van het spel op te slaan. De dichtstbijzijnde pilaar kan echter nog heel wat ninja's weg zijn. Een slim systeem dat meer uitdaging biedt dan het gebruikelijke, waar gezondheid na verloop van tijd geheel terugkeert. Gelukkig laten de slachtoffers die je maakt Essence achter op het slagveld. Het is een soort energie waarvan twee varianten bestaan. Meestal laat een slachtoffer gele energie achter, die dient als betaalmiddel. Soms laten slachtoffers echter blauwe energie achter, die de gezondheid van Ryu een klein beetje herstelt. De energie is vluchtig en blijft maar een paar secondes boven het ontzielde lichaam zweven. Het kan dus makkelijk gebeuren dat je gezondheid misloopt doordat je bezig gehouden wordt door aanvallende ninja's.
Automatische genezing
Vanaf die eerste aanval is ook duidelijk dat het spel er niet makkelijker op geworden is. Het vorige deel was al pittig, dit nieuwe deel is nog moeilijker. Vooral het Path of the Warrior, de hoogste van de twee moelijkheidsgradaties, is niet mals. Maar ook het Path of the Acolyte, de makkelijke variant, is lastig en datzelfde eerste gevecht kan makkelijk tot je eerste doodervaring leiden. Gelukkig heeft het spel één hele belangrijke vernieuwing, je geneest vanzelf. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar in het vorige deel was dat niet het geval. De auto-heal van Ninja Gaiden 2 is echter iets anders dan je gewend bent. Na een gevecht zal de gezondheid van Ryu automatisch weer herstellen. Niet in zijn geheel echter, een klein deel van zijn gezondheid zal niet terugkeren. Na elk gevecht herstelt er dus steeds net iets minder van de gezondheid van Ryu en het is dus zaak niet al teveel klappen op te lopen.Ryu kan zijn gezondheid weer in zijn geheel herstellen bij de pilaren die dienen om de voortgang van het spel op te slaan. De dichtstbijzijnde pilaar kan echter nog heel wat ninja's weg zijn. Een slim systeem dat meer uitdaging biedt dan het gebruikelijke, waar gezondheid na verloop van tijd geheel terugkeert. Gelukkig laten de slachtoffers die je maakt Essence achter op het slagveld. Het is een soort energie waarvan twee varianten bestaan. Meestal laat een slachtoffer gele energie achter, die dient als betaalmiddel. Soms laten slachtoffers echter blauwe energie achter, die de gezondheid van Ryu een klein beetje herstelt. De energie is vluchtig en blijft maar een paar secondes boven het ontzielde lichaam zweven. Het kan dus makkelijk gebeuren dat je gezondheid misloopt doordat je bezig gehouden wordt door aanvallende ninja's.
Volgende pagina (Meer is beter - 3/4)
