Multiplayer & Graphics
De gameplay in Army of Two heeft meer te bieden dan alleen het standaard schietwerk. Doordat Salem en Rios niet binnen de 'rules of engagement' van het leger vallen, houden ze er af en toe wat onorthodoxe tactieken op na. Zo hoef je er niet raar van op te kijken als je per parachute precies tussen een flinke groep vijanden landt. Ook basejumpen en met je parachute tussen rotsen door manoeuvreren behoort tot de mogelijkheden. Het zijn welkome afwisselingen die bovendien nog niet al te vaak in games voor zijn gekomen en zodoende dus verfrissend kunnen werken.
Ook op die momenten staat samenwerking hoog in het vaandel. Bij het vliegen met een parachute bestuurt de een de parachute terwijl de ander op vijanden schiet. Al die samenwerkingselementen zijn goed uit te voeren als je het spel met twee personen speelt. Ook als je echter in je eentje speelt, kan en moet je gebruikmaken van de hulp van je computergestuurde partner. Helaas werkt dat niet altijd even goed. Kunstmatige intelligentie in games is tegenwoordig wel zo goed dat je maatje geen complete idioot is, maar af en toe houdt hij er aparte acties op na. Als je zelf gewond bent en je moet wachten op hulp van je maatje, dan duurt dat soms erg lang.
Desondanks is het zowel solo als samen met iemand anders goed te doen om de singleplayer-modus uit te spelen. Enige herspeelwaarde wordt dan nog geboden door de uitdaging om de missies beter door te komen, met meer bonussen, maar de multiplayer-modus biedt dan meer vernieuwing. Hierin ga je telkens als team van twee te werk in verschillende kleine missies, die geld opleveren. Het team dat het meest verdient, mag het geld houden en uitgeven aan betere wapens en andere upgrades. Een erg vermakelijke en tactisch georienteerde multiplayer-modus dus, die het spelen van Army of Two de moeite waard maakt.
Dat is maar goed ook, want voor 'de lust voor het oog' hoef je het niet te doen. Army of Two ziet er niet slecht uit, maar kleine trekjes van ouderdom verklappen dat dit spel eigenlijk een jaartje te laat is uitgekomen. De makers hebben het niet nodig gevonden al te veel variatie in de omgevingen te stoppen en hoewel de lichteffecten in orde zijn, laat het detailniveau soms nogal wat te wensen over.
Aparte acties
Ook op die momenten staat samenwerking hoog in het vaandel. Bij het vliegen met een parachute bestuurt de een de parachute terwijl de ander op vijanden schiet. Al die samenwerkingselementen zijn goed uit te voeren als je het spel met twee personen speelt. Ook als je echter in je eentje speelt, kan en moet je gebruikmaken van de hulp van je computergestuurde partner. Helaas werkt dat niet altijd even goed. Kunstmatige intelligentie in games is tegenwoordig wel zo goed dat je maatje geen complete idioot is, maar af en toe houdt hij er aparte acties op na. Als je zelf gewond bent en je moet wachten op hulp van je maatje, dan duurt dat soms erg lang.Desondanks is het zowel solo als samen met iemand anders goed te doen om de singleplayer-modus uit te spelen. Enige herspeelwaarde wordt dan nog geboden door de uitdaging om de missies beter door te komen, met meer bonussen, maar de multiplayer-modus biedt dan meer vernieuwing. Hierin ga je telkens als team van twee te werk in verschillende kleine missies, die geld opleveren. Het team dat het meest verdient, mag het geld houden en uitgeven aan betere wapens en andere upgrades. Een erg vermakelijke en tactisch georienteerde multiplayer-modus dus, die het spelen van Army of Two de moeite waard maakt.
Ouderdomstrekjes
Dat is maar goed ook, want voor 'de lust voor het oog' hoef je het niet te doen. Army of Two ziet er niet slecht uit, maar kleine trekjes van ouderdom verklappen dat dit spel eigenlijk een jaartje te laat is uitgekomen. De makers hebben het niet nodig gevonden al te veel variatie in de omgevingen te stoppen en hoewel de lichteffecten in orde zijn, laat het detailniveau soms nogal wat te wensen over.
Volgende pagina (Conclusie - 4/4)
