HP Photosmart R742
De HP Photosmart R742 is een zilverkleurige, ultracompacte camera. De 7MP-sensor maakt foto's bij ISO100 tot ISO800. De 3x-zoomlens heeft een bereik van 36mm groothoek tot 108mm tele. Het maximale diafragma is f/2,8 aan groothoekzijde en f/5,7 als de R742 volledig is ingezoomd. Normaalgesproken stelt de camera scherp vanaf 50cm afstand tot het onderwerp, maar in de macrostand is een afstand van 5cm al genoeg.

De HP R742 schrijft foto's weg op een sd(hc)-geheugenkaart. De camera filmt in 320x240-resolutie en 24 beeldjes per seconde. Het lcd-scherm met een diagonaal van 2,5" heeft 153.600 pixels. De camera weegt 136g en meet 94 x 24 x 56mm. Ook deze camera past dus met gemak in je broekzak.
De R742 heeft een 2,5"-scherm dat iets verzonken is in de behuizing. Rondom het scherm is de camera iets dikker. De knop voor de flitsinstellingen en die om foto's te verwijderen zitten op deze rand, de zoomknop en de vierwegknop bevinden zich op het dunnere gedeelte. Rechts naast de zoomknoppen zit een randje, waardoor je duim als het ware in een geul zit en de camera net wat fijner vasthoudt.

Onder de vierwegknop zit de knop om een niveau terug te navigeren in de menu's en helemaal bovenaan zitten de zoomknoppen. Boven het scherm zit een schuifknop die, net als bij de HP MZ67 in het eerste deel van de review, schakelt tussen de foto-opnamestand, de video-opnamestand en de weergavestand. Aan de rechterzijkant vinden we de usb-aansluiting en het oogje waar een polsbandje aan bevestigd kan worden. Aan de onderkant zit het batterijklepje, waarachter tevens het sd-geheugenkaartje hoort.
Bovenop zitten de ontspannerknop en de aan-/uitschakelaar. Aan de voorkant zit de flitser uiterst rechtsboven en de lens rechts. Direct naast de flitser zit het lichtje dat aangeeft dat de zelfontspanner in werking is, maar deze doet geen dienst als af-hulplicht.
De Photosmart R742 ontbeert net als zijn MZ67-collega een voorkeuzewiel, maar door op de menu/ok-knop te drukken kan alsnog gekozen worden uit negen standen. In de eerste stand wordt alles automatische ingesteld. De volgende optie is close-up die een focusafstand van 5cm mogelijk maakt. De steady photo-stand zorgt voor korte sluitertijden om bewegingsonscherpte te onderdrukken en de theaterstand zorgt voor de optimale instellingen in wisselende lichtomstandigheden. De landschapstand focust op oneindig, zodat objecten op de voorgrond niet de focus naar zich toetrekken en voorkeuzestand actie zorgt voor korte sluitertijden om de foto's scherp te houden. Tot slot is er de optie zonsondergang die de warme gloed van een zonsondergang behoudt. Controle over de witbalans en de iso-waarde biedt de camera helaas niet. In onze ogen is het een groot gemis dat de R742 de sluitertijd niet weergeeft op het scherm, zodat je op voorhand geen idee hebt of je foto enigszins scherp gaat worden.

De lens maakt wat geluid bij het zoomen, maar bij het focussen komt er weinig geluid vanaf. De sluitervertraging is met ongeveer een seconde net zo lang lang als die van de HP MZ67.
Hoe het komt weten we niet, maar de R742 laat een volledig oranje foto zien als we de grijskaart fotograferen. Keer op keer gaat de camera de fout in, dus er moet intern iets heel erg mis gaan als het beeld volledig grijs is. Een volledig wit vlak krijgt ook een rode gloed, maar een mix van wit, zwart en 18% grijs wordt redelijk accuraat gefotografeerd. De camera biedt geen mogelijkheid de witbalans handmatig in te stellen, dus zit er niks anders op dan net zolang uit te zoomen tot er genoeg andere kleuren in beeld komen rond de grijskaart, zodat grijs weer enigszins grijs is.
Op ISO800 vertoont de R742 behoorlijk veel gekleurde ruis. De ruis is zo heftig dat we deze hoge lichtgevoeligheid eigenlijk geen optie vinden. De macrofoto geeft weinig detail en ook hier is, ondanks de ISO100-stand, behoorlijk wat ruis zichtbaar. Ook de R742 heeft moeite met de verzadiging van geeltinten en ook rood lijkt wat meer oranje, maar de afwijkingen zijn klein en de score is dus redelijk in deze test.



De lens van de R742 vervormt de beelden op 36mm, maar op 108mm is de vervorming minimaal. Volledig uitgezoomd is het midden van de foto scherp en de randen zijn slechts in de uiterste puntjes vrij onscherp. Op 108mm is het een totaal ander verhaal: in het midden is de foto scherp, maar aan de randen wordt de foto bijzonder onscherp.



De HP R742 schrijft foto's weg op een sd(hc)-geheugenkaart. De camera filmt in 320x240-resolutie en 24 beeldjes per seconde. Het lcd-scherm met een diagonaal van 2,5" heeft 153.600 pixels. De camera weegt 136g en meet 94 x 24 x 56mm. Ook deze camera past dus met gemak in je broekzak.
Specificaties
| Sensor | |
|---|---|
| Formaat | 1/2,5" |
| Aantal pixels | 7,2 miljoen |
| Sensortype | CCD |
| Fotoformaat | 3096 x 2328, 3264 x 2448, 2560 x 1920, 2048 x 1536 of 640 x 480 |
| Verhouding | 4:3 |
| Lichtgevoeligheid | ISO100, 200, 400 of 800 |
| Autofocus | Niet instelbaar |
| Belichtingscompensatie | Niet instelbaar |
| Lensconstructie | |
| Zoombereik | 36-108mm |
| Optische zoom | 3x |
| Maximaal diafragma | f/2,8 - f/5,7 |
| Scherpstelafstand | Macro: 5cm Normaal: 50cm |
| Sluitertijd | 1/2000s - 2s |
| Zelftimer | 10s |
| Behuizing | |
| Materiaal | Metaal |
| Afmetingen | 94 x 24 x 56mm |
| Gewicht | 144g incl. accu |
| Stroomvoorziening | Li-ion accu (3,7V - 700mAh) |
| Scherm | 2,5" met 153.600 pixels |
| Geheugenkaart | Secure Digital (sd en sdhc) |
| Accessoires | Polsband, Li-ion accu, acculader, a/v-kabel, usb-kabel, handleiding |
Behuizing
De R742 heeft een 2,5"-scherm dat iets verzonken is in de behuizing. Rondom het scherm is de camera iets dikker. De knop voor de flitsinstellingen en die om foto's te verwijderen zitten op deze rand, de zoomknop en de vierwegknop bevinden zich op het dunnere gedeelte. Rechts naast de zoomknoppen zit een randje, waardoor je duim als het ware in een geul zit en de camera net wat fijner vasthoudt. 
Onder de vierwegknop zit de knop om een niveau terug te navigeren in de menu's en helemaal bovenaan zitten de zoomknoppen. Boven het scherm zit een schuifknop die, net als bij de HP MZ67 in het eerste deel van de review, schakelt tussen de foto-opnamestand, de video-opnamestand en de weergavestand. Aan de rechterzijkant vinden we de usb-aansluiting en het oogje waar een polsbandje aan bevestigd kan worden. Aan de onderkant zit het batterijklepje, waarachter tevens het sd-geheugenkaartje hoort.
Bovenop zitten de ontspannerknop en de aan-/uitschakelaar. Aan de voorkant zit de flitser uiterst rechtsboven en de lens rechts. Direct naast de flitser zit het lichtje dat aangeeft dat de zelfontspanner in werking is, maar deze doet geen dienst als af-hulplicht.
Bediening en functies
De Photosmart R742 ontbeert net als zijn MZ67-collega een voorkeuzewiel, maar door op de menu/ok-knop te drukken kan alsnog gekozen worden uit negen standen. In de eerste stand wordt alles automatische ingesteld. De volgende optie is close-up die een focusafstand van 5cm mogelijk maakt. De steady photo-stand zorgt voor korte sluitertijden om bewegingsonscherpte te onderdrukken en de theaterstand zorgt voor de optimale instellingen in wisselende lichtomstandigheden. De landschapstand focust op oneindig, zodat objecten op de voorgrond niet de focus naar zich toetrekken en voorkeuzestand actie zorgt voor korte sluitertijden om de foto's scherp te houden. Tot slot is er de optie zonsondergang die de warme gloed van een zonsondergang behoudt. Controle over de witbalans en de iso-waarde biedt de camera helaas niet. In onze ogen is het een groot gemis dat de R742 de sluitertijd niet weergeeft op het scherm, zodat je op voorhand geen idee hebt of je foto enigszins scherp gaat worden. 
De lens maakt wat geluid bij het zoomen, maar bij het focussen komt er weinig geluid vanaf. De sluitervertraging is met ongeveer een seconde net zo lang lang als die van de HP MZ67.
Testresultaten
Hoe het komt weten we niet, maar de R742 laat een volledig oranje foto zien als we de grijskaart fotograferen. Keer op keer gaat de camera de fout in, dus er moet intern iets heel erg mis gaan als het beeld volledig grijs is. Een volledig wit vlak krijgt ook een rode gloed, maar een mix van wit, zwart en 18% grijs wordt redelijk accuraat gefotografeerd. De camera biedt geen mogelijkheid de witbalans handmatig in te stellen, dus zit er niks anders op dan net zolang uit te zoomen tot er genoeg andere kleuren in beeld komen rond de grijskaart, zodat grijs weer enigszins grijs is. Op ISO800 vertoont de R742 behoorlijk veel gekleurde ruis. De ruis is zo heftig dat we deze hoge lichtgevoeligheid eigenlijk geen optie vinden. De macrofoto geeft weinig detail en ook hier is, ondanks de ISO100-stand, behoorlijk wat ruis zichtbaar. Ook de R742 heeft moeite met de verzadiging van geeltinten en ook rood lijkt wat meer oranje, maar de afwijkingen zijn klein en de score is dus redelijk in deze test.



De lens van de R742 vervormt de beelden op 36mm, maar op 108mm is de vervorming minimaal. Volledig uitgezoomd is het midden van de foto scherp en de randen zijn slechts in de uiterste puntjes vrij onscherp. Op 108mm is het een totaal ander verhaal: in het midden is de foto scherp, maar aan de randen wordt de foto bijzonder onscherp.
Overige foto's


Volgende pagina (Nikon CoolPix S200 - 4/7)
