Bovendien is een scheiding tussen hoog een laag doorgaans het kenmerk van een groeieconomie of een kwakkelende economie. In elk geval een economie die niet in balans is...
Bron? Ik heb in ieder geval nog geen enkele professor economie dat horen beweren.
Een regeling die in de praktijk vaak niet lijkt te werken. Er zijn al genoeg bestuurders geweest die de boel besodemieterd hebben.
Banken om geld in op te slaan werkt niet. Er zijn al genoeg mensen die een bank hebben overvallen. Wat een onzin-argument zonder cijfers die het onderbouwen.
Plus het leidt tot een focus op het koste wat kost halen van de gezette doelen.
Misschien dat mijn opleiding belachelijk slecht is, maar is het niet de bedoeling dat doelen koste wat kost gehaald worden?
Wat wel werkt voor een topbestuurder die 5 jaar lang blijft voordat hij eruit gaat (of vliegt) maar niet voor iemand die 25 jaar bij bedrijf X werkt(e). Tegenwoordig wordt het feit dat iemand 25 jaar blijft niet meer gezien als toewijding, maar meer als een zwakte om niet naar een beter bedrijf te kunnen.
Is dat dan ook niet zo? Ikzelf heb een leidinggevende functie gehad bij een studentenvereniging. Keihard gewerkt. Na een jaar ben je uitgeput en uitgekeken, en heb je verandering van scenery nodig om productief te blijven. Iemand met een ongeremde ambitie zal geen 20 jaar dezelfde job blijven doen.
Dat een alleenwerkende ouder geen doorzon woning meer kan betalen zoals "vroegah" vindt ik dramatisch. Ik kan mij ook absoluut niet herinneren dat "vroegah" directeuren veel meer kregen dan hun werknemers...
Huh? Waar komt dit vandaan?

Natuurlijk kregen vroeger directeurs ook meer dan hun werknemers. Ooit eens 'Daems' gezien? En wat is een
doorzon woning?
Het publiceren van dit soort gegevens grenst aan facisme IMO. De leiding zet natuurlijk ook graag mensen tegen elkaar op. Dat voorkomt dat het klootjesvolk een eenheid vormt.
Wikipedia zegt over
fascisme:
Heden ten dage heeft het de betekenis gekregen van een regeringssysteem dat op dat van Mussolini lijkt, m.a.w. dat de natie boven het individu stelt, met als uitvloeisel een in zo'n systeem legitiem gebruik van geweld, moderne propagandatechnieken en censuur om politieke tegenstand de kop in te drukken en daarmee het bestaan van het systeem te waarborgen.
Dus ja, het grenst aan fascisme in de zin dat de staat iedereen uit een soort moraliteit wil verplichten om zijn/haar belastingen correct te betalen. Maar van de zin
"het klootjesvolk tegen elkaar op zetten" snap ik niet veel, vrees ik...
Is dat dan ook niet zo? Ikzelf heb een leidinggevende functie gehad bij een studentenvereniging. Keihard gewerkt. Na een jaar ben je uitgeput en uitgekeken, en heb je verandering van scenery nodig om productief te blijven. Iemand met een ongeremde ambitie zal geen 20 jaar dezelfde job blijven doen.
Nou, dan ben je ook niet veel waard dat je na slechts 1 jaartje hard werken al uitgeblust bent, poeh, poeh, wat moet je toch hard werken als leidinggevende bij een studentenvereniging.
Als je echt zo'n grenzeloze ambitie hebt, zul je toch wel iets langer dan 1 jaar op topniveau moeten presteren, anders ben je echt niet veel waard voor een bedrijf en wordt je binnen de kortste keren afgeserveerd.
En dan nog als je 20 jaar etc. waarom zou imand die ergens 20 jaar werkt geen grenzeloze ambitie kunnen hebben? Juist 20 jaar in staat zijn jezelf sherp te houden en goede kwaliteit leveren is veel moeilijker dan een beetje te job hoppen (zoals veel leidinggevenden tegenwoordig menen te moeten doen).
Daarbij zou het fijn zijn dat je, je eigen situatie niet 1 op1 gelijkstelt aan iedereen, want dat is ie namelijk zeker niet.
enne oh ja, ik ben niet 20 jaar bij 1 baas op dit moment of ooit geweest.
Bonusregelingen missen inderdaad vaak de gewenste uitwerking. Zonder alles heel breed uit te werken heeft dat o.a. te maken met:
- Gestelde doelen zijn te smal geformuleerd, waardoor andere belangrijke zaken die niet in de doelstelling zijn opgenomen worden verwaarloosd. Gestelde doelen worden weliswaar behaald, maar of het bedrijf daar ook beter van is geworden...
Simpel voorbeeld: accountmanager moet omzetdoel halen, maar naar duurzaamheid en winstgevendheid van de omzet wordt niet gekeken.
- Andere kant: er wordt een heel brede range van doelen geformuleerd. Het is vrijwel onmogelijk om ze allemaal te behalen. En daarom is de stimulerende werking er bij voorbaat al niet.
Evenwicht hiertussen is zeer moeilijk te vinden en juist te formuleren. Nog afgezien dat wat nu goede doelstellingen lijken, over een paar maanden achterhaald kan zijn.
Ander precair punt is de termijn waarop doelen behaald moeten worden en bonussen worden uitgekeerd. Liefst wil je dit zodanig doen dat het bedrijf er op lange termijn bij is gebaat. Maar als de termijn waarop de bonus kan worden behaald te lang is, dan is de stimulerende werking zeer gering. Met als gevolg dat vooral korte termijn doelen worden gesteld in bonusregelingen.
Dan is er ook nog zoiets als wat in de theorie 'gaming the system ' heet. De persoon die in aanmerking komt voor een bonus, zal er alles aan doen om op de punten waarop hij moet scoren zo goed mogelijk uit de verf te komen. Door bijv. zoals eerder genoemd andere punten te verwaarlozen, of af te schuiven naar anderen. Maar ook door rapportages een voor zichzelf gunstige draai mee te geven.
Wat betreft het snel wisselen van werkomgeving om productief te blijven:
Je doet toch echt iets niet goed als je na een jaar werken uitgeput en uitgekeken bent. Je besteedt een groot deel van je tijd aan werk. Zorg dat het je energie oplevert ipv kost! Doe iets waar je plezier in hebt...
Jarenlang bij 1 bedrijf blijven wil niet zeggen jarenlang dezelfde job, je kunt ook binnen een bedrijf carrière maken. Zelf nieuwe uitdagingen zoeken, werk naar je toetrekken en andere taken weer afstoten e.d. Je kunt wachten tot de uitdaging op je af komt, je kunt hem steeds weer ergens anders zoeken, je kunt hem ook zelf maken!